رمضان ، ماهی است که در آن قرآن فرو فرستاده شده است ؛ [ کتابی ] که مردم را راهنما و[ در بر دارنده ] نشانه های آشکار هدایت ومیزان تشخیص حق از باطل است . سوره مبارکه بقره آیه 185

درهای آسمان در شب اول ماه رمضان گشوده می شود وتا آخرین شب این ماه بسته نمی شود.   پیامبر اکرم (ص)

بدبخت واقعی کسی است که  این ماه را پشت سر گذارد و گناهانش آمرزیده نشود.

پیامبر اکرم (ص)

رمضان ، رمضان نامیده شد ؛ زیرا گناهان را می سو زاند .       پیامبر اکرم (ص)

خداوند ماه رمضان را میدان مسابقه ای برای آفریدگان خود قرار داده تا با طاعتش برای خشنودی او از یکدیگر پیشی گیرند .  امام حسن (ع )

از روایات معصومین (علیه السلام) این گونه استفاده می شود، که با شکستن توبه و ارتکاب دوباره گناه، خداوند متعال راه را بر روی بنده اش نمی بندد.
امام باقر (علیه السلام) می فرماید: مومن هرگاه توبه کند، خداوند او را می آمرزد، پس باید برای آینده پس از توبه، کار نیک انجام دهد. راوی در ادامه پرسید: اگر پس از توبه از گناه، باز گناه کند و دوباره توبه کند چگونه است؟
حضرت فرمود: آیا باور داری که بنده مومن از گناه خویش پشیمان شود و توبه کند و خداوند توبه اش را نپذیرد؟ عرض کردم: اگر چند بار این کار تکرار شود چطور؟ حضرت فرمود: هر گاه مومن به استغفار و توبه بازگردد، خداوند نیز به آمرزش او بر می گردد، زیرا خداوند زنده و مهربان است. (بحار الانوار، ج 6، ص 40)
البته همه این سخنان به معنای تجویز گناه بعد از توبه نمی باشد، بلکه مربوط به کسی است که توبه واقعی از گناه می کند و تمام شرایط آن را رعایت نماید مثل: پشیمانی و تصمیم بر ترک آن در آینده؛ اما با همه این احوالات اگر شخصی باز هم دچار وسوسه شد و مرتکب آن فتنه گردید، در چنین صورتی این گناه توبه گذشته اش را از بین نمی برد.
موفق باشید.

اگر انسان قرآن کریم را بشناسد و آن را سخن خداوند بداند که بدون واسطه با او سخن می گوید؛ اگر خداوند را به بزرگی و عظمت و لطف و رحمت و حکمت، شناخته باشد و ... آن گاه کلمه کلمه قرآن را با نور و پاکی و هدایت می داند و هیچ ارزشی در عالم نزد او بالاتر از انس با قرآن و سخن خالق نمی باشد. این راه انس با قرآن و نیاز فطری انسان از حیث فطری است. از نظر علمی، برای ارتباط و انس بیشتر با قرآن می بایست برنامه ای منظم و با حفظ شرایط مختلف لحاظ شود، که برای نمونه مواردی ذکر می شود:
1 ـ مهمترین راه انس پیدا کردن با قرآن، تلاوت آیات است، فرقی نمی کند که چه مقدار باشد، مهم این است که این ارتباط روزانه باشد.
2 ـ تدبر و تفکر به همراه تلاوت آیات. قرائت چند آیه کوتاه همراه با تفکر بهتر است از قرائت بدون تفکر، زیرا تفکر در معانی آیات موجب تنبه و آگاهی انسان می شود و این تنبه و آگاهی لازمه پیمودن راه کمال است که با انس و نزدیکی به قرآن آسان تر می شود.
3 ـ رعایت آداب ظاهری تلاوت قرآن، مانند داشتن وضو، رو به قبله بودن، حضور قلب و سایر آداب آن؛
4 ـ برای نزدیکی به هر چیز، هم رنگی و سعی در شباهت نیاز است، برای نزدیکی با قرآن که پاک است و مطهر می بایست از نظر نیت و اعمال پاک و پاکیزه باشیم، تا این هماهنگی در باطن هم موجب نزدیکی بیشتر شود، چنانچه قرآن کریم می فرماید:
«انه لقرآن کریم فی کتاب مکنون لا یمسه الا المطهرون»
قرآن کریم، در کتاب محفوظی جای دارد که غیر از پاکان نمی توانند به آن دست یابند. (واقعه 77 ـ 79)
دوست محترم، برای اطلاع بیشتر از چگونگی راه های انس با قرآن به کتاب کلید فهم زبان، مرتضی شجاعی، نشر فرهنگ قرآن)، مراجعه نمائید.
موفق باشید.