اگر انسان قرآن کریم را بشناسد و آن را سخن خداوند بداند که بدون واسطه با او سخن می گوید؛ اگر خداوند را به بزرگی و عظمت و لطف و رحمت و حکمت، شناخته باشد و ... آن گاه کلمه کلمه قرآن را با نور و پاکی و هدایت می داند و هیچ ارزشی در عالم نزد او بالاتر از انس با قرآن و سخن خالق نمی باشد. این راه انس با قرآن و نیاز فطری انسان از حیث فطری است. از نظر علمی، برای ارتباط و انس بیشتر با قرآن می بایست برنامه ای منظم و با حفظ شرایط مختلف لحاظ شود، که برای نمونه مواردی ذکر می شود:
1 ـ مهمترین راه انس پیدا کردن با قرآن، تلاوت آیات است، فرقی نمی کند که چه مقدار باشد، مهم این است که این ارتباط روزانه باشد.
2 ـ تدبر و تفکر به همراه تلاوت آیات. قرائت چند آیه کوتاه همراه با تفکر بهتر است از قرائت بدون تفکر، زیرا تفکر در معانی آیات موجب تنبه و آگاهی انسان می شود و این تنبه و آگاهی لازمه پیمودن راه کمال است که با انس و نزدیکی به قرآن آسان تر می شود.
3 ـ رعایت آداب ظاهری تلاوت قرآن، مانند داشتن وضو، رو به قبله بودن، حضور قلب و سایر آداب آن؛
4 ـ برای نزدیکی به هر چیز، هم رنگی و سعی در شباهت نیاز است، برای نزدیکی با قرآن که پاک است و مطهر می بایست از نظر نیت و اعمال پاک و پاکیزه باشیم، تا این هماهنگی در باطن هم موجب نزدیکی بیشتر شود، چنانچه قرآن کریم می فرماید:
«انه لقرآن کریم فی کتاب مکنون لا یمسه الا المطهرون»
قرآن کریم، در کتاب محفوظی جای دارد که غیر از پاکان نمی توانند به آن دست یابند. (واقعه 77 ـ 79)
دوست محترم، برای اطلاع بیشتر از چگونگی راه های انس با قرآن به کتاب کلید فهم زبان، مرتضی شجاعی، نشر فرهنگ قرآن)، مراجعه نمائید.
موفق باشید.